Verhalen - Brabant Openhartig

Openhartige verhalen

Achter elk gezicht schuilt een verhaal.
In deze reeks vertellen Brabanders over veerkracht, schaamte, herstel en hoop. Hun openheid helpt vooroordelen af te breken en gesprekken op gang te brengen.

Jan

Dakloos met zijn zoons, verslaafd en ruzie met instanties: zo zag Jans leven eruit. Tóch kwam er een keerpunt toen zijn oudste zoon hem mee nam naar een coaching. Wat volgde was geen wonder, maar wél een ommekeer. Jan vertelt openhartig hoe hij zichzelf terugvond en waarom herstel – ook na tientallen jaren – nog mogelijk is.

Angela

Jaren vocht Angela voor omgang met haar kinderen, tot ze zag dat het gevecht hén brak. Ze deed het moeilijkste dat een moeder kan doen: loslaten, uit liefde. Nu vertelt ze open over misbruik, ITP, verslaving, 800 dagen nuchter – en hoe ze is gaan staan voor zichzelf.

Dian

Zeventig jaar lang droeg Dian haar verhaal in stilte met zich mee. Pas op haar 87ste begon ze erover te praten. Wat volgde was geen terugblik vol spijt, maar een onverwachte bevrijding. In haar openhartige verhaal laat Dian zien dat je nooit te oud bent om te herstellen.

Wilma

Wat als je van de ene op de andere dag je baan verliest – en daarmee ook jezelf? Wilma werkte bijna dertig jaar in de gehandicaptenzorg, tot één moment alles kantelde. In haar video vertelt ze openhartig over de klap, de verwarring die volgde, en hoe ze stap voor stap haar kracht terugvond.

Toen ik begon met mijn eerste baan in Breda, voelde ik me vaak onzeker en overprikkeld. Ik dacht dat ik de enige was die moeite had met balans tussen werk en privé. Door een online forum over mentale gezondheid kwam ik in contact met collega’s die soortgelijke ervaringen hadden. Hun verhalen maakten dat ik me minder schaamde voor mijn eigen struggles. Nu deel ik regelmatig hoe ik met stress omga, en dat heeft niet alleen nieuwe vriendschappen gebracht, maar ook mijn zelfvertrouwen vergroot.

Joris (Uden)

Toen ik naar Brabant verhuisde, kende ik hier nog bijna niemand. Ik zat veel alleen met mijn gedachten. Door vrijwilligerswerk leerde ik mensen kennen die ook open spraken over hun mentale gezondheid. Dat inspireerde me om mijn eigen verhaal te delen — en dat heeft me zoveel nieuwe verbindingen gebracht.

Rashid (Boxmeer)

Ik heb lang gedacht dat ik raar was omdat ik vaak piekerde en bang was om fouten te maken. Nu weet ik dat heel veel mensen dat hebben. Door te praten met anderen voel ik me minder alleen, en durf ik weer meer te genieten van kleine dingen. Eerlijk zijn helpt écht.

Lotte (Ravenstein)

Een paar jaar geleden durfde ik nooit te zeggen dat ik me vaak somber voelde. Ik lachte het altijd weg. Tot een vriendin oprecht vroeg hoe het écht met me ging, en bleef luisteren. Sindsdien praat ik er open over. Dat voelt nog steeds kwetsbaar, maar ook bevrijdend. Ik had nooit gedacht dat eerlijk zijn zoveel rust kon geven.

Sanne (Volkel)

Deel je eigen verhaal

Openheid leidt tot openheid. Door (anoniem) jouw eigen verhaal, ervaring of tip te delen kun je nét dat extra steuntje in de rug bieden voor een ander. De mooiste reacties zie je terug op onze website.